من و خودم

چقدر خوب است  گاهی وقت ها یک کمی  فقط به خودت بپردازی . فقط به خودت فکر کنی .بروی شاپینگ…بروی کافی شاپ و وقتت را بدون هماهنگ کردن با ادم های دیگر پر کنی.چقدر خوب است که توی شهری که دوست داری باشی…بروی جاهایی که دوست داری غذا بخوری…وقتت را پر کنی با چیزهایی که میخواهی. فیلم ببینی . قدم بزنی….خودخواه باشی.بروی قطعه سی و سه با خانواده ات و کلی گل سرخ را همینطور بی هوا روی انهمه قبر های بی نشان پر پر کنی.

 اینکه فقط  نگران چیزی نباشی.ارام ارام.مثل ارامش صبح گاهی که بعد از شبی طوفانی فرا میرسد .اینجوریست حالم.مثل صبح بعد از طوفان با ان اسمان ابی و ان قطره های رقصان روی برگها.سرشارم.سرشار. بعد از مدتها نگران هیچ چیزی نیستم….

انگار نزدیک بودن به مرگ عمه ام ، مرگی اینهمه بی معنی به من اموخته که میشود همه چیز را خیلی ساده تر گرفت…که میشود یک کمی…فقط یک کمی از همین اتاق غروبدم  از همین شکلات های  توی جام شیشه ای …از همین بودن با خودم ،با تز نیمه کاره ام .با این خستگی خوب بعد از ورزش…تلفون دوستی نگران و دریافت حس حمایت از همان پر پر کردن گلهای سرخ روی قبر هایی که نمی دانی از ان کی هستند  و مهم هم نیست که از ان کی هستند.. لذت برد.

 

 

Advertisements

4 دیدگاه (+مال خودتان را بیافزایید؟)

  1. سالی
    ژوئن 02, 2009 @ 08:57:36

    سلام
    چقدر خوبه سالها بخاطر رسیدن به یک موقعیت شغلی تلاش کنی و حالا که بهش رسیدی ، گاهی دودر کنی و بری پارک ساعی و برای خودت روزنامه بخونی و بی خیال باشی که اگه یکی از همکارها ببیندت چه به سر اون موقعیت شغلی می یاد.
    چقدر خوب بود اگه می تونستی یک هفته تعطیل کنی و بری خونه ات (خونه بابا) و فقط زندگی کنی مثل قدیمها و فقط نفس بکشی تو هوای بچه گیها و ….

  2. مریم
    آوریل 06, 2009 @ 16:59:57

    در وبلاگی نوشته ای دیدم که فکر کنم دزدی از روی نوشته شما باشد. آدرس:
    http://g791.wordpress.com/2009/04/05/%D9%81%D8%B1%D9%82-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A2%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%88-%D8%A2%D9%86/
    راجع به آنها که رفته اند و آنها که مانده اند
    گفتم شاید بخواهی پی گیری اش کنی. در «بالاترین» هم گذاشته.

  3. امیر
    آوریل 04, 2009 @ 21:11:09

    سلام مرگ دیگران اونم جلوی چشمای بدون اینکه بدون کوچکترین کاری براش انجامم بدی به آدم یاد میده که زندگی چقدر ساده است.

  4. دارا
    آوریل 03, 2009 @ 20:35:58

    از فراغ بالیتون خوشحالم.
    این همون چیزیه که باید باشه. در ایده آل ترین وجه.
    اما در اینجا که فعلا شما مسافرین، بعد از رهایی از همه گرفتاریهای ذهنی، تازه من یادم به این مردم میافته.
    دلم خیلی میسوزه. حتی واسه ساکنین محترم خیابان فرشته.
    کی داره »زندگی» میکنه؟

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s